Slow Painting

Al meer dan 150 jaar worden kunstschilders op hun wenken bediend door de verfindustrie. Ze hoeven niet meer zelf hun verf te maken, ze hoeven niet meer na te denken over wat er in hun verf zit en moet zitten. Het gemak dient de mens. Maar daarmee zijn we tegelijkertijd de zeggenschap kwijtgeraakt over het schildermateriaal dat we gebruiken om mee te schilderen. We noemen schilderen met volle overtuiging, de meest persoonlijke en expressieve manier om onszelf uit te drukken. Maar het schildermateriaal waarmee we dit tot stand brengen is minstens zo belangrijk.

De slow food beweging is er al meer dan 30 jaar bewust van: als je alles uit handen geeft dan leidt dat tot een enorme vervlakking van kwaliteit. Bovendien keur je onbewust goed dat er allerlei zaken in eten wordt gestopt, die er niet in thuishoren. Vandaar een wereldwijde slow foodbeweging die streeft naar kwaliteit en duurzaamheid, en vooral naar productiemethoden die beter passen bij de ethiek van deze tijd. Maar het duidt ook op een veranderend verantwoordelijkheidsgevoel.

Slow painting richt zich vooral op verwerven van technisch meesterschap en een bijna gilde-achtige zorg om kwaliteit en kwaliteitscontrole. Je bent als kunstenaar niet langer vanzelfsprekend een passieve afnemer van fabrieksmatige, seriële productie van tubeverf, maar je maakt op een actieve, ambachtelijke manier gebruik van vakkennis en schildermateriaal. Je bepaalt de samenstelling van je verf zelf, denkt daarbij aan milieu en je eigen gezondheid. Je werkt met eigen verfrecepten en oorspronkelijke en originele combinaties van traditionele en natuurvriendelijke schildersmaterialen, gereedschappen en ondergronden.

Schilderen is immers vooral een ambacht. Natuurlijk moet je er ook talent voor hebben, maar dat talent moet wel gevormd worden. Bij het schildersvak hoort vakkennis, en een ambachtelijke omgang met schildermateriaal en schildertechnieken.

In de loop der jaren ontwikkelde steeds duidelijker het idee dat je klassieke technieken alleen kan aanleren in een overkoepelend geheel. Vanuit die gedachte heeft Lukas Stofferis de term Slow Painting bedacht. Alle klassieke schildertechnieken hebben met elkaar te maken, olieverf is niets zonder tempera en andersom. Vandaar de nadruk op het geheel, culminerend in fresco. Bij fresco moeten alle zeilen worden bijgezet om overeind te blijven. Tegelijkertijd moet je in een moordend tempo schilderen, werken in kleine delen die toch één geheel moeten vormen, én samenwerken. Dat is zo ongeveer de belangrijkste ontdekking van de afgelopen jaren: samenwerking. Schilderen kent net als toneel en muziek een coöperatief beginsel, dat echter de laatste 50 jaar behoorlijk ondergesneeuwd is door de hardnekkige romantische gedachte dat je het als schilder allemaal zelf maar moet uitzoeken op een armoedig zolderkamertje. Door samenwerking kunnen veel indrukwekkende dingen tot stand komen.

Daarnaast is bij Slow Painting het begrip kwaliteit een steeds grotere rol gaan spelen. De kwaliteit van de pigmenten bepaalt de kwaliteit van je verf. Een pigment ziet er aan de buitenkant altijd prachtig uit, maar als je het gaat gebruiken leidt dat tot teleurstellingen of verrassingen. Het is echt een zoektocht naar goede spullen, goede olie, zelfs goede eieren…

Ook duurzaamheid speelt bij Slow Painting een steeds grotere rol, evenals het besef dat je met milieuvriendelijke materialen moet werken. Kwaliteit en liefde voor pure materialen, voor lokale pigmenten, natuurlijke bindmiddelen. Gek genoeg hebben we hier op het gebied van verf tot nu toe weinig over nagedacht, en dat terwijl alle tubeverf giftig en milieubelastend is. En bovendien van mindere kwaliteit dan zelfgemaakte verf. Schilderen met zelfgemaakte verf op een zelf opgespannen doek of zelf geprepareerd paneel geeft een extra dimensie. Je maakt een kunstwerk van a tot z waardoor je meer verbonden bent met het schildersambacht.

Slow painting wil het publiek overtuigen van de materiële en zintuigelijke rijkheid van het oorspronkelijke schildermateriaal. Terug naar de bron dus.

De Academie voor Kunst en Ambacht is een door het CRKBO geregistreerde beroepsopleiding en sinds 2011 opgenomen in het Centraal Register Kort Beroepsonderwijs. Tevens is de Academie voor Kunst en Ambacht is een door SAVANTIS en GOC erkend leerbedrijf.

download
Algemene Voorwaarden
Klachtenprocedure
Privacy
Disclaimer

Volg ons

Volg ons op Facebook  

Copyright © 2008 Stichting Kunst & Ambacht

‘De betekenis van de beeldende kunst ligt in het bijzonder in haar vermogen de ziel te herinneren aan haar oorsprong. Zij is in staat, als het ware, een beeld van die oorsprong te scheppen.’

Michelangelo Buonarroti